ଘୋଡ଼ ମନ (ଭାଗ- 1)

ଘୋଡ଼ ମନ ଘୋଡ଼ଛାନ ତୋଡ଼ି

ଚୌଦହୋ ଲୋକ ଭରମଏ ଲଗଲ।

ସାତୋ-ସୋପାନ ପତାଲ ଟପି

ସାତୋ ଅକାସ ଉଡ଼ଏ ଲଗଲ।

ସମଏ ସଂଗ ଜହିନା ବିଲଗୈଏ

ମିସରୀ-ମକ୍ଖନ ଓ ିନର୍ମଲ ଜଲ

ହଂସା ଉଡ଼ି ପରମହଂସା ବନି-ବନି

ତହିନା ଉଡ଼ୈତ ମନ ଦେହ-ସ୍ଥଲ।

ସ୍ଥୂଲ-ସୂକ୍ଷ୍ମ ବୖଟି-ବୖଟି ଜହିନା

ଦୃଶ୍ଯ-ଭାବ କହବୈଏ।

ଏକ୍କେ ଆଁଖିଯେ ଦୁନୂ ଦେଖୈ ଛୀ।

ଅଚେତ ମନ ଭରମୈଏ।

ନିକଲି ଦେହ ଧାରଣ କରୈଏ

ଆତ୍ମ-ପରମାତ୍ମ ଦର୍ଶନ ପବୈଏ।

ପବିତେ ଦର୍ଶନ ମଗନ ଭଽ ଭଽ

ସୂର-ତାନ, ବୀଣା ଧଡ଼ୈଏ।

ମଥିତେ ମଥାନୀ ଜହିନା

ଘୀ-ପାନି ବିଲଗଏ ଲଗୈଏ।

ଜଲେ ବୀଚ ଦୁନୂ ସମାଏଲ

ଉଠି ଏକ ସିର ଚଢ଼ଏ ଲଗୈଏ।

ଲୋହିଯା ଚଢ଼ଲ ଆଗି ବୀଚ ଜହିନା

ମକ୍ଖନ ନଚଏ ଲଗୈଏ।

କାହ-କୂହ ଫେକି-ଫେକି

ପେନୀ ବୀଚ ବୈସ ଜମୈଏ।

ଘୋଡ଼ ମନ (ଭାଗ-2)

ଗୋବର ଘୋଡ଼ାଇତେ ପାନି ଜହିନା

ଗୋବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କରୈଏ

ଗୋବରେକ ଗଂଧ ପସାରି-ପସାରି

ଗୋବରଛତ୍ତା ବନି-ବନି ଛିତିରାଇଏ।

ସୁବିଚାର କୁବିଚାରୋ ତହିନା

ଛନେ-ଛନ ଛୀନ ହୋଇତ ଚଲୈଏ।

ଗିରଗିଟ ରଂଗ ପକଡ଼ି-ପକଡ଼ି

ଗିରଗିଟିଯା ଚାଲି ଚଲଏ ଲଗୈଏ।

ଗିରଗିଟିଯା ମନୁକ୍ଖୋ ତହିନା

ଦିନ-ରାତି ବଦଲୈତ ଚଲୈଏ

ଗୀରଗିଟେକ ଜହର ସିରଜି-ସିରଜି

ବୀଖ ଉଗଲୈତ ଚଲୈଏ।

ଭେଦ-କୁଭେଦ ମର୍ମ ବିନୁ ବୁଝନେ

ଦେଖା-ଦେଖୀ ଓଢ଼ୈତ ଚଲୈଏ

ଓଢ଼ି-ଓଢ଼ି ଓଝରା-ପୋଝରା

ଡୁବକୁନିଯା କାଟି ମରୈଏ।

ଗାଛକ ଉପର ଡାରି ବୀଚ ଜହିନା

ବୗଝୀ ଅପନ ବାସ କରୈଏ

ଝଡ଼ମନୁଖୋ ମନୁଖ ବୀଚ ତହିନା

ଉପରେ-ଉପର ଚାଲି ମାରୈଏ।

ସାତ ସମୁଦ୍ର ବୀଚ ମନୁଖ

ଦସୋ ଦିଶାକ ଦର୍ଶନ ପବୈଏ

ଚୀନ୍ହି-ପହଚୀନ୍ହି କେନେ ବିନା

ଜିନଗୀକ ବାଟ ପକଡ଼ୈଏ।

ଘୋଡ଼ ମନ (ଭାଗ-3)

ପ୍ରକୃତୋକ ତଁ ପ୍ରକୃତ ଗଜବ ଛୈ

ସୁଗଂଧ-କୁଗଂଧ ଫୂଲ ଖିଲବୈଏ।

ସୁ-ପାରଖୀ ସୁରଖି-ପରଖି

କୁ-ପାରଖୀ ଦିନ-ରାତି ମରୈଏ।

ପରଖିନିହାରୋ ପରଖି କହାଁ

ପରଖି-ପରଖି ବିଲଗା ଚଲୈତ

ଧାର-ମଝଧାର ବୀଚ

ପିଛଡ଼ି-ପିଛଡ଼ି ନହିଯେ ଖସୈତ।

ବେବସ ମନ ବହଟି-ବହଟି

ସୀରା-ଭଟ୍ଠା ବିସରଏ ଲଗୈତ

ଜାନ ବୖଚବୈକ ଧରାନୀ କୋନୋ

ଲପକି-ଲପକି ପକଡ଼ଏ ଚାହୈତ।

ସତ୍ତାକ ଭତ୍ତା ଛିଡ଼ିଆଏଲ ଛୈ

ଫାନୀ, ଫନକୀ ବନି ଲାଗଲ ଛୈ।

ଚିଡ଼ଚିଡ଼ୀକ ଫଡ଼ ଜକାଁ

ଚୂଭି ପଏର ଟୀକୋ ନୋଛଡ଼ୈ ଛୈ।

ବିନୁ ପାଁଖିକ ହଂସା ଜହିନା

ତୀନୂ ଲୋକ ବିଚରଣ କରୈଏ।

ଦିନ-ରାତିକ ଭେଦ ବୂଝି-ବୂଝି

ଅଜ୍ଞାନ-ଜ୍ଞାନ-ସଜ୍ଞାନ ବନୈଏ।

ଘୋଡ଼ ମନ (ଭାଗ-4)

ଆଁଖି ମିଚୌନୀ ପାଶ ବୈସ

ବ୍ରହ୍ମ-ଜୀବ ମାଯା ଖେଲୈଏ।

ସମଏ ପାବି ତହିନା ନେ

ଅଜ୍ଞାନୋ-ସଜ୍ଞାନକ ଚାଲି ଚଲୈଏ।

ହୋଇତ ଆଏଲ ଆଦିଯେସଁ

ଅଜ୍ଞାନ-ଜ୍ଞାନ ବୀଚ ସଂଘର୍ଷ

ତାଧରି ଚଲିତେ ରହତ

ଜାଧରି ଅନ୍ହାର ଇଜୋତ ବନତ।

ପଛୁଆ ଛୋଡ଼ ସମ୍ହାରି-ସମ୍ହାରି

ଅଗିଲା ପକଡ଼ୈତ ଚଲୂ।

ଅତୀତ କେର ସ୍ମୃତି ବନା

ସମଦ୍ରଷ୍ଟା ବନୈତ ଚଲୂ।

ଏକ ଛୋଡ଼କ ବାଟ ଦେଖି

ଭୂତ-ବର୍ତମାନ ଦେଖୈତ ଚଲୂ।

ଭବିଷ୍ଯ ତଁ ଭବିଷ୍ଯେ ଛୀ

ଭବିଷ୍ଯ-ବର୍ତମାନ ବନବୈତ ଚଲୂ।

ଡେଂଗୀ ନାହ ଜହିନା ଯାତ୍ରୀ

ଧାର ପାର କରୈଏ।

ଡଗମଗାଇତ ଦେହ ମଡ଼ମଡ଼ାଇତ ମନ

ଜୀବନ ଧାମ ପହୁଁଚୈଏ।

ଅଲକକ ଚାନ

ଅବିତେ ଗାମ ଚମକଏ ଲଗଲୈ

ତାକି ତରେଗନ ବିଛଏ ଲଗଲୈ।

ଜ୍ଯୋତି ମିଲା ପରଖି-ପରଖି

ଅକାସ ସିର ସଜବଏ ଲଗଲୈ।

ରଂଗ-ବଂରଂଗକ ତାରା ସଜଲ ଛୈ

ଲଗ-ପାସକ ସଂଗ ସେହୋ ହଟଲ ଛୈ।

କୋଣେ-କାଣୀ ସଜି-ଧଜି

ମୋତୀ-କଂଚନ ମାଲା ବନଲ ଛୈ।

ଧୂପ-ଛାଁହକ ପାଶ ପାବି-ପାବି

ନବ-ପୁରାଣକ ଭେଦ ମିଟଲ ଛୈ।

ଧାମ ଜ୍ଞାନକ ଚୋଲା ପହିରି-ପହିରି

ଶବ୍ଦ–ଶବ୍ଦକ ଜାଲ ପସରଲ ଛୈ।

ମୁର୍ତି ଜଖନ କାଗଜ ଉତଡ଼ି

ରୂପ ଭଗବାନ ଧାରଣ କରୈ ଛୈ।

ଝଡ଼ି-ଝଡ଼ି ଝହଡ଼ି ଅସଲ

ନକଲ ରୂପ ଧଡ଼ଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ଜହିନା କାର୍ବନ କାୖପୀ ହୋଇ ଛୈ

ନକଲ କାର୍ବନ ଚଢ଼ଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ତହିନା ଅରୂପ ସରୂପ ସଂଗ

ଚୁଟ୍ଟୀ ଚାଲି ଚଲଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ଜହିନା ମୁସକ ଚାଲି ପକଡ଼ି

ମୁସରୀ ସେହୋ ଘୁସକଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ଜାଲ-ମହଜାଲ ପକଡ଼ି-ପକଡ଼ି

ପକଡ଼ି ସୁତ କୗଟଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ଆଦିକ ଦୁହାଇ ଲଗା-ଲଗା

ଆଧି-ବ୍ଯାଧି ସିରଜଏ ଲଗୈ ଛୈ

ମକଡ଼-ଜାଲକ ରୂପ ଗଢ଼ି-ଗଢ଼ି

ଅପନେ ଚାଲିଯେ ଫଁସଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ଅକଲକ ଚାନ ହାୖସୂ ପକଡ଼ି

ଖଲ-ଖଲ ସତମୀ ପାର କରୈ ଛୈ।

ଅଟ୍ଟହାସ ଅଷ୍ଟମୀ କେର ପବିତେ

ନବ-ରଂଗ ନବମୀ କହବୈ ଛୈ।

ପବିତେ ନୌମୀକ ଚାନ ଅକଲକ

ପୂବୋ ଦିସ ସସରଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ପୁବୋକ ପରତାପ ପକଡ଼ି-ପକଡ଼ି

ପୂର-ଚାନ କହବଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ଏକ ଚାନ ଯମୁନା ଉତଡ଼ି

ମହଲ ତାଜ ଦେଖଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ଦୋସର ଚାନ ପୂନ୍ଯାତ୍ମା ବନି

ଆତ୍ମ ଲୋକ ବିଚଡ଼ଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ଡେଗ-ଡେଗ ଦର୍ଶନ ପବୈତ,

ଡେଗେ-ଡେଗ ସସରଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ଉଡ଼ି ଅକାସ ଧରତୀ ପକଡ଼ି

ଚାନ-ସୂର୍ଜ କହବଏ ଲଗୈ ଛୈ।

ପ୍ରୀତ-ରୀତି ପକଡ଼ି-ପକଡ଼ି

ଅପନ-ଅପନ ବେଥା ଗବୈ ଛୈ

ରାଗ-ରାଗିନି ରାଗ ଭରି-ଭରି

ପ୍ରେମାଶ୍ରୁ ଧାର ବହବୈ ଛୈ।

ଜମୁନାକ ଜଲ ବନି-ବନି

ନୀର ସରସ୍ବତୀ ଚଢ଼ବୈ ଛୈ।

ଗାଡ଼ା-ଜୋଡ଼ୀ କରୈତ ଦୁନୂ

ଗଂଗା ବାଟ ବନୈ ଛୈ।

ତୀନୂ ମିଲି ତିରବେଣୀ କହବଏ

ସୂର-ତାନ-ରାଗ ଭରୈ ଛୈ।

ଆଲାପ-ପରଲାପ ଭରୈତ-କରୈତ

ପରିଯାଣ ପରିଯାଗ କରୈ ଛୈ।

ଗୀତ

ଭାେରେ କନେ ଜଗା ଦେବ,

ଭୋରେ କନେ ଜଗା ଦେବ,

ଭାଯ ଯୌ ଭୋରେ କନେ ଜଗା ଦେବ।

ଜୁଗ-ଜୁଗସଁ ମୋଟକା ନୀନ ଧେଲକ

ସିରମା ତରକ ସଭ କିଛୁ ଲେଲକ।

ଆବୋ କନେ ଜଗା ଦେବ,

ଭାଯ ଯାୈ ଆବୋ କନେ ଜଗା ଦେବ।

ଇନ୍ଦିରା ଅବାସମେ ନାଓଂ ଲିଖେତୈ

ସିମଟୀ-ଈଟା କେର ଘରୋ ବନତୈ।

ଝାଁଟକ ଝଟକୀ କିଛୁ ନେ କରତୈ

ଭୋରହରବେ କନେ ଜଗା ଦେବ

ଭାଯ ଯୌ ଭୋରହରବେ କନେ ଜଗା ଦେବ।

ସାତ କୋସ ପଏରେ ଜଏ ପଡ଼ତୈ

ବ୍ଲୌକେମେ ଶିବିର ଲଗତୈ,

ଓତୈ ନାଓଂ ଲିଖେତୈ,

ଭାଯ ଯୌ, ଭୋରେ କନେ ଜଗା ଦେବ...।

ପ୍ରେମୀ ପିଯା

ପ୍ରେମୀ ପିଯା, ହେ ପ୍ରେମୀ ପିଯା

ପୀରିତିଯା ଜୋଗା-ଜୋଗା, ହୃଦଏ ରଖିଯୌ ଜୀଯା

ହେ ଯୌ ପ୍ରେମୀ ପିଯା....

ତଡ଼ସି-ତଡ଼ସି ମନ ତଡ଼ପି ରହଲ ଅଛି

ଆସ ଲଗା ବାଟ ଖୋଜି ରହଲ ଅଛି

ନଜରି ଉଠା ଆବୋ କନେ, ତାକି ତକିଯୋ ହିଯା

ହେ ଯୌ ପ୍ରେମୀ ପିଯା....

ଚୀନ୍ହ–ପହଚୀନ୍ହ ସଭ, ସେହୋ ଉଡ଼ିଯା ଗେଲ

ହବା କେର ଝୋଂକ ପାବି, ସଭ ଛିଡ଼ିଯା ଗେଲ

ଆବୋ କନେ ନଜରି ଉଠା, ଦିଅ ହମରୋ ଜୀଯା

ହେ ଯୌ ପ୍ରେମୀ ପିଯା....

ସଭ ଦିନ ସଂଗେ ମିଲି ଦୁନୂ ରହଲୌଂ,

ସୁଖ-ଦୁଖ ସେହୋ ସଂଗେ ମିଲି କଟଲୌଂ।

ଛାତୀ ଖୋଲି ସହେଜି-ସହେଜି,

ଦିଲ ଦିଲେରି ଘଡ଼ୂ ପୀରିତିଯା

ହେ ଯୌ ପ୍ରେମୀ ପିଯା...।